milkkyway
..เริ่มจะห่างร้างไกลดั่งลาลับ
เหมือนลมพัดผ่านมาแล้วจางหาย
เคยพูดจาหยอกเย้าก่อนมิคลาย
แต่ไฉนกลับกลายเหมือนร้างลา..
..หรือเพราะความเหินห่างพรากเราสอง
ไกลเกินกว่าจะหันมองเห็นตรงหน้า
หรือว่ามีใครบางคนงามจับตา
จนพี่ยาห่างออกไปไกลทุกที่..
..หรือเค้างามไออุ่นละมุนละไม
ทำเราห่างกันไกลได้เพียงนี้
หรือเพราะว่าระยะทางข้ามวารี
ทำให้พี่อ้างว้างยามห่างกัน..
..เหงานะเศร้ารู้ไหมหัวใจเจ้า
ก่อนมีเงาคอยเคยถามยามโศกศัลย์
มาบัดนี้ไกลห่างเหมือนคืนวัน
ที่ผ่านผันหลายเพลาน่าน้อยใจ..
..คงเพราะฉันคนนี้มิชวนพักตร์
ไม่น่ารักทรัพย์ก็น้อยเกินฝันใฝ่
กว่าจะได้แต่ละชิ้นแทบขาดใจ
เก็บไว้ให้ก็มิกล้าดูน่