เก็บใจดาวพราวฟ้ามาเติมฝัน
เก็บใจจันทร์แจ่มนวลอวลอายแสง
เก็บตะวันปันสีทองรองเรี่ยวแรง
มาปรุงแต่งเติมอารมณ์ถมห้องใจ
เก็บเมฆขาวพราวพร่างมาวางเล่น
จากฟ้าเด่นเกี่ยวขวัญลบหวั่นไหว
เก็บสายลมพรมพลิ้วลิ่วล่องไป
มาผูกไถ้ถุงทองคล้องเรือนกาย
เก็บน้ำค้างหว่างไพรหยดใส่แก้ว
แต้มเพริศแพร้วพร่างพรมถมแพ้พ่าย
เก็บเวลาเลื่อนลับผ่านการเดียวดาย
เป็นสุดท้ายที่กำหนดเพื่อจดจำ.