กุ้งหนามแดง
ปิดภาคเรียนแม่พามาบ้านนอก
และยังบอกกับยายหมายฝากฝัง
ช่วยดูแลหลานทีไม่มีตัง
ต้องเชื่อฟังคำยายย้ำหลายที
เป็นเด็กดีสำทับหนูรับปาก
ความลำบากของแม่แท้วิถี
ความยากจนของยายคลับคล้ายมี
คอยราวีด้วยคำว่าจำเป็น
ปัญหาของผู้ใหญ่หนูไม่รู้
ความหดหู่ภายในยิ่งไม่เห็น
หนี้ท่วมหัว.นั่นนายทุนหมุนเงินเย็น
ร้อนกระเซ็นกระสายอีกปลายมือ
แม่กับยายก้มหน้าแบกภาระ
สู้ภาวะขัดสนต่างคนถือ
มิเคยคิดปรึกษาร่วมหารือ
ขัดแย้งคือทุกทีที่ได้ยิน
หนูรักแม่-รักยายย่อมสายเลือด
มิแห้งเหือดตราบลมหายใจสิ้น
น้ำฝนในมือยายได้ดื่มกิน
จึงคุ้นลิ้นวางใจแต่ไหนมา
คงหนี้สินเร่งรัดเกินผลัดผ่อน
มิหยุดหย่อนกวนใจยายหนักหนา