คนกรุงศรี ฯ
เสียงไก่กู่ ก้องมา ก่อนฟ้าสางเห็นลางลาง ลิบลิ่ว แนวทิวเขาสายลมผ่าน ลอยล่อง ต้องกายเราอากาศเช้า หนาวหนอ พาท้อใจ เหลืองแดงราด ระบาย ที่ปลายฟ้าดวงดารา ระยิบ กระพริบไหวเมื่อแสงทอง ส่องฟ้า จึงลาไกลแล้วอุทัย สาดจ้า เยือนฟ้าคราม วสันต์ลา ฟ้าใส ไร้เมฆฝนเสียงยอดสน หวีดไหว ใจวาบหวามข้าวใบเรียว เขียวดู ลู่ลมตามนี่ก้าวข้าม เข้าวัน เหมันต์ยือน ใบไผ่ปลิว ลิ่วล่อง ลงคลองขอดกาเหว่าทอด เสียงปู๋ กู่หาเพื่อนเหมือนบอกว่า ความหวัง นั้นลางเลือนสุดสะเทือน หัวใจ เมื่อใดฟัง แลลิบลิ่ว ริ้วทอง ของหมู่สงฆ์ลัดเลาะตรง ข้ามนา มาอีกฝั่งตะวันจ้า ฟ้าใส ไร้เงาบังยินเสียงดัง นกเขา เจ้าขันคู สงบเงียบ เรียบง่าย บ้านชายทุ่งมิเฟื้อ