ตะวันคล้อย ลอยเคลื่อน เหมือนจะดับ แล้วลาลับ เลือนลาง ก่อนจางหาย กระจ่างแจ้ง แสงจันทร์ พรรณราย แลคลับคล้าย ดาวเร้นหลบ ถูกกลบกลืน มีหนึ่งเด่น หนึ่งด้อย ต้องถอยทัพ คล้ายคล้ายกับ รักเรา เศร้าฝืดฝืน ภาพเดิมเดิม หม่นมัว ชั่วข้ามคืน น้ำตารื้น ซ่อนกาย อายผู้คน ตะวันเช้า ฉายสาด ริมหาดร้าง คนอ้างว้าง คิดได้ ใต้เงาสน นับแต่นี้ เรียนรู้ สู้ด้วยตน หลุดวังวน สู่โลก คงโชคดี