นกตะวัน
โลกทั้งใบให้เธอเสมอไป
เก็บเอาไว้ในจิตอย่าคิดหน่าย
คือของขวัญผูกพันยิ่งสิ่งสุดท้าย
หากสลายฉันสลดหมดชีวี
มอบความรักสลักให้ด้วยใจฉัน
แม้คืนวันผันเวียนห่างเปลี่ยนหนี
แต่ใจฉันมั่นคงตรงทุกที
ตราบชาตินี้แน่ใจให้เพียงเธอ
ฉันจะพลอดกอดพร่ำเอ่ยคำหวาน
รินรักซ่านซึ้งใจป้อนให้เสมอ
เพื่อเธอพบประสพสุขทุกข์ไม่เจอ
ปล่อยใจเผลอง่วงผล็อยพลอยหลับตา
จะขับกล่อมตะล่อมไปใช้บทกลอน
ให้เธออ้อนนอนหนุนกรุ่นนักหนา
อยู่เคียงร่างข้างเธอเจอทุกครา
ตื่นขึ้นมามีฉันทุกวันคืน
แด่ คุณนางฟ้าซาตาน
เจ้าของบทกวี เธอมาเปลี่ยนโลกทั้งใบ
เปลี่ยนชีวิตให้คนอย่างฉัน
11 เมษายน 2547
707
2
0
หน้าส่วนตัว
