คมดาบนารี
..เธอจะเก็บภาพฟ้าไปนอนฝัน
หรือจะกอดดวงจันทร์ในคืนไหน
จงเวียนว่ายในภาพเพ้อของเธอไป
แต่อย่าลืมฟื้นดวงใจ..เมื่อลืมตา..
..บนความจริง..ที่ขวากหนามทิ่มตำเท้า
เจ็บหรือเปล่า..พักก่อน ยามอ่อนล้า
แม้กี่กาล ร้อน-หนาว ผ่านเข้ามา
จงสู้ดั่งตะวันจ้าบนฟ้าไกล..
..เธอไม่อาจหลับฝันทั้งวันคืน
มนุษย์ย่อมต้องตื่น..เพื่อเริ่มใหม่
ปล่อยชะตา ลิขิตฟ้า ให้เป็นไป
ขอเพียงเธอรักษาใจให้อดทน..
..อุปสรรคจะสร้างเธอให้เติบโต
อาจมีบ้างที่ทรุด-โซ กลางแดดฝน
จงเชื่อมั่นพลังใจในกายตน
เธอจะพ้นผ่านคืนวันอันยากเย็น..
( 01.40 น. 11 มกราคม 2555)
2856
7
0
หน้าส่วนตัว
