นกตะวัน
เชษฐาชิงยิงตรงลงจากห้าง
เสือโคร่งกร่างไอ้กุดทรุดฮวบหน่อย
กระสุนฝังยังตะโพกโยกไม่น้อย
พยัคฆ์ถอยทิ้งห่างขาถ่างไป
แล้วอีกนัดซัดไปในฉับพลัน
ความเร็วนั้นเหนือสมิงชิงเคลื่อนไหว
ถูกอีกครั้งหวังปลิดชีวิตไว
โลหิตไหลเรี่ยราดสาดเป็นทาง
ครั้นจะตามยามนี้มีคำสั่ง
ให้ทนนั่งนิ่งเงียบเชียบไม่ห่าง
จนรพินทร์ยินเสียงดังเปรี้ยงคว้าง
มาถึงห้างเห็นรอยพลอยโล่งใจ
เสือร้ายพบจุดจบแน่แม่นแท้ยิ่ง
ช่างแน่จริงแงซายอุบายใส
ล่อให้มันถลันมาหาทันใด
รพินทร์ไกลไอ้กุดเข้าถูกเฝ้ายิง
เพชรพระอุมา ตอนไพรมหากาฬ เล่ม 1 บท 10
20 สิงหาคม 2547
660
3
0
หน้าส่วนตัว
