ชายเหงา
คิดถึงเธอหัวใจใกล้จะขาด
สายน้ำหยาดน้ำตามารินไหล
คิดถึงเขาเมื่อตอนสัมพันธ์ใกล้
แม้นมิได้ครอบครองแค่มองเธอ
สายลมอ่อนหายใจติดขัดขัด
วู้บว้าบรัดแน่นอกหลุดปากเพ้อ
ใจคิดถึงเหมือนจะขาดไปหาเธอ
แม้นไม่เจอยาใดรักษาที
สายลมแรงสลับอ่อนเหมือนจะดับ
ข่มให่หลับน้ำตากลับรินรี่
แม้นกลางวันสุขนั้นจำได้ดี
กลางคืนนี้คิดถึงเขาร้าวรานใจ
รอยยิ้มหวามกับแววตาตราในอก
เรานั้นตกหลุมรักหลงลวงไหม
เดินตกหลุมเสน์หากลลวงใจ
โดนยึดไปเรียกหาฆ่าตัวเอง
ใจจะขาดรอนรอนแล้วตอนนี้
รู้ฤทธิ์ดีเจ็บเหมือนถูกข่มเหง
ยิ่งเรียกหาคิดถึงก็เจ็บเอง
ขอบรรเลงกลอนบทเศร้ายามเหงาใจ