ไม่เคยคิดเติมหวังวาดปรารถนา
ด้วยรู้ว่าสิ้นไร้ไกลเกินหวัง
ที่พบผ่านพ้นไปไม่จีรัง
จึงยับยั้งรั้งรอขอทำใจ
ไม่อยากพบแผลพิษฤทธิ์รักร้าว
ไม่อยากหนาวเหน็บขวัญร้อยหวั่นไหว
ไม่อยากห่มหล่มน้ำตาถักอาลัย
ไม่อยากได้ใยสวาทพาดริ้วรอย
ไม่เพราะกลัวการเจ็บเหน็บปวดปร่า
ไม่เพราะว่ากลัวซึมเศร้าโศกเหงาหงอย
ไม่เพราะกลัวทรมานทนการคอย
ไม่เพราะปล่อยกลัวไหวหวาดวาดระแวง
ไม่คงเป็นข้ออ้างสร้างเกราะกั้น
เพื่อขีดคั่นกันใจให้กล้าแกร่ง
แท้คือใจไหวอ่อนซ่อนเคลือบแคลง
แล้วเสแสร้งสรรค์สร้างพรางความจริง.