สายน้ำแห่งรัก
เห็นหน้าฉันเธอนั้นหุนหันหนี
จากคนที่เคยรักกันนักหนา
สัญญารักแม้วันไร้ดวงดารา
สัญญาว่าจะรักกันนิรันดร
ทำไมหนอเมื่อเลิกรักจักต้องหนี
ลืมวันที่แสนอ่อนไหวในครั้งก่อน
ลืมตักอุ่นคนเคยคุ้นเคยหนุนนอน
อกสะท้อนสุดห้ามหักรักหลีกทาง
ไม่เข้าใจเหตุผลกลความคิด
ว่าฉันผิดอันใดใยตัดหาง
ทิ้งฉันไว้บนถนนปนอำพราง
ไม่บอกบ้างเหตุร้างห่างหัวใจ
....ถึงทุกวันนี้ก็ยังไม่เข้าใจว่า เธอยังรักกันอยู่หรือเปล่า เธอทำไมถึงห่างเหิน เธอทำไมต้องทำเหมือนฉันไม่มีตัวตนในโลกของเธออีกต่อไป มันเจ็บนะรู้ไหม ถึงแม้ว่าฉันจะเป็นคนบอกเลิกกับเธอก่อนก็ตาม....