เรื่องราวของความรัก มีมากมายนัก จนจำไม่หวาดไม่ไหว แต่ทุกความที่เคยสื่อนัย ออกจากก้นบึ้งของหัวใจ..จริง..จริง คงเป็นเพราะรักคนง่าย..ง่าย คนเดียวดายจึงไม่ได้จำทุกสิ่ง เหนี่ยวไกเถิด อย่าแค่เอาปืนมาขู่ว่าจะยิง ผิดที่ฉันทอดทิ้งเธอไปเนิ่นนาน กำมะหยี่สีดำแผ่คลุมผืนฟ้า ดวงดาวแจ่มจ้ายุยงให้ใจหาญ ออดอ้อน..เรียกร้อง..ผ่านคีตกานต์ ขอเพียงความรู้สึกคล้าย คล้ายวันวานกลับมา ส่งใจผ่านคีตกานต์ ไม่ต้องรักเท่าวันวาน..แต่โปรดรับไว้พิจารณา