พุด
ดวงจิตเงียบงามรู้วางปล่อย
ค่อยค่อยเรียนรู้โลกที่โศกแสน
เห็นทุกข์เห็นธรรมธำรงแทน
หนักแน่นเจริญสติมีปัญญา
นิ่งนิ่งสงบสยบจิต
ไม่ยึดติดสิ่งใดไม่ปรารถนา
ค้นพบโลกนี้สมมุติมายา
ซึ้งค่าอนัตตาอนิจจัง
แท้เที่ยงผ่านมาผ่านไป
เหลือสิ่งใดรำลึกนึกหวัง
เพียงธรรมเท่านั้นจีรัง
สู่ฝั่งฝันสิ้นทุกข์สุขลวง
อธิษฐานต่อหน้าพระพุทธ
พบวิมุติมิหวังแม้นสรวง
สิ้นไร้กายจิตติดบ่วง
หมดห่วงปวงกรรมอย่าซ้ำวน...!
ดั่งดวงเนตรในทุกยาม!
http://www.thaipoem.com/forever/ipage/song4.html
ใต้ร่มไม้ใบระยิบระยับไหว
ฟังธรรมใจรับแดดทองส่องพรายพร่าง
ใจดวงทองรับยอดธรรมส่องนำทาง
ใสกระจ่างอ
2058
2
0
หน้าส่วนตัว
