ดอกไม้คลี่บานบนลานฝันใครจับปั้นแต่งแต้มแย้มเติมสีใครจะเห็นความงามท่ามราตรีว่าดอกนี้มีค่าน่าคู่ควรจึงฝึกจิตคิดอยู่ให้รู้หลักใช้ธรรมพักพิงใจไม่ผันผวนอันรักใคร่ชายหญิงทุกสิ่งรวนอาจแปรปรวนตามกระแสที่แผ่มาแม้วันนี้มีผู้รู้รักมั่นหากสักวันผ่านไปไม่เห็นค่าก็ไม่ต่างจากเรือที่ลอยมาไกลสายตาไกลห่างอย่างเดียวดายจึงเพียรเสมอไม่เผลอผลิใช้หลักธรรมครองสติมิเสื่อมหายอันคำพูดบูดเน่าก็เปล่าดายสู้วางกายวางจิตคิดครอบธรรม
1929
6
4
หน้าส่วนตัว
