ผลิใบสู่วัยกล้า
ผู้เฒ่า
ยามแก่เฒ่าชราร่างอ้างว้างจิต
นั่งครุ่นคิดคร่ำครวญทวนความหลัง
ผ่านคุ้นเคยเลยคิดอนิจจัง
เริ่มผุพังเสื่อมทรามไปตามเวร
หนังเหี่ยวย่นยิ่งสะท้อนความอ่อนล้า
ดูสายตาพร่ามัวมองไม่เห็น
หมดเรี่ยวแรงลำบากยากลำเค็ญ
ทุกข์ยากเข็ญขบคิดจิตล่องลอย
ยามขบเขี้ยวเคี้ยวฟันมันคันเหงือก
เพียงกระเดือกกลืนเอาอย่างเศร้าสร้อย
หาลูกหลานมาแลได้แต่คอย
อ่อนละห้อยโหยหาหมดอาลัย
จะลุกยืนฝืนทนบ่นปวดหลัง
เกาะผนังหวังอิงพิงอาศัย
ถ่อสังขารผ่านพบประสบวัย
ทุกโรคภัยรุมเร้าเอาจนตาย
๒๔/๐๓/๒๕๔๘ ๐๘:๕๕:๕๗ น.
ผลิใบสู่วัยกล้า