ทุกคราที่หวั่นไหว จงยั้งใจในเมื่อรู้ คราที่จิตหดหู่ จงเฝ้าดูลมหายใจ ยามยากขาดคนรับฟัง มาลองนั่งดูภายใน รับรู้ความเป็นไป หวั่นหรือไหวเฝ้าใฝ่ดู พึ่งตนเถิดนะเพื่อน คอยตักเตือนตนต่อสู้ เปิดใจใฝ่เรียนรู้ ยืนหยัดสู้รักษาตน ต่างคนทนต่อสู้ หยัดยืนอยู่และอดทน เรียนรู้ความเป็นคน รู้ฝึกฝนเพื่อตนเอง ....................... บ้านวรรณกรรมคนตัวเล็ก ๒๙ ตุลาคม ๒๕๕๐
6320
1
0
หน้าส่วนตัว
