สายลมหนาว แผ่วเบา คราวปีเคลื่อน หน้าฝนเลื่อน ผ่านไปอีก ปีแล้วหนอ ต้องเดินก้าว ไปอีกขั้น ที่ใจรอ ใจจดจ่อ อ่านหนังสือ ถือตำรา สอบปลายภาค ใกล้เข้ามา อีกแล้วหนอ แม่และพ่อ ตั้งความหวัง ไว้หนักหนา ลูกต้องเป็น คนดี มีวิชา ไว้ใช้หา เลื้ยงชีพ ชีวาตน ทั้งอังกฤษ คณิต วิทยาศาสตร์ แล้วอย่าขาด ภาษาไทย ให้สับสน ภาษาจีน จำให้ได้ อย่าปะปน แม่คอยบ่น ส่งการบ้าน แล้วหรือยัง วันคืนเลื่อน เดือนผ่านอีก แล้วหรือนี่ อีกกี่ปี จะไปถึง ซึ่งความหวัง สองมือสู้ เอาใจ เป็นพลัง เป็นความหวัง พ่อแม่ แน่นิรันดร์
1091
7
0
หน้าส่วนตัว
