ป้าแช่ม
. ท่องทะเลล่องมาเวลานี้
ท้องนทีคลี่คลายคลื่นหายคลั่ง
ฟ้าคำรณก่นก้องคะนองดัง
ก็หยุดสั่งเสียงลั่นหายหวั่นกลัว
มองท้องฟ้านภากาศสะอาดใส
สว่างไกลใสสดหมดสลัว
เมฆครึ้มฟ้ามามลายสลายตัว
ฝนหยุดรัวไร้เม็ดเกล็ดละออง
ความร้าวรวดปวดหนาวเมื่อคราวฝน
สุดจะทนกระวนกระวายก็หายพร้อง
แรงลมลดเลิกซัดพัดประคอง
ลำเรือล่องเรื่อยเรื่อยเอื่อยเอื่อยมา
ลมพลิ้วแผ่วผิวกายสบายชื่น
ออกมายืนชมวิวทิวเวหา
ลิบลิบลิ่วลอยปุยขุยเมฆา
จับท้องฟ้าดารดาษดั่งวาดลาย
มองเขม้นเป็นนกวิหกเหิน
บ้างดั่งเนินเผินผาพาละม้าย
บ้างดั่งสร้อยสังวาลประสานกาย
บ้างเป็นสายเส้นโค้งโยงถึงกัน
หน้าส่วนตัว
1427
0
0
