เชษฐภัทร
แม่เรียงร้อย ถ้อยกวี แห่งชีวิต
ค่อยลิขิต ขีดเขียน เพียรฝึกฝน
แปรความรัก เป็นอักษร กลอนกมล
ทั้งอดทน ละเมียดละไม ใช้เวลา
คือความรัก ถักเน้น เป็นอักษร
กลั่นบทกลอน มาตุกวี อันมีค่า
หยาดน้ำนมที่หล่อเลี้ยงเพียงชีวา
หยาดน้ำตาที่แต้มสีเพียงชีวิต
หนึ่งบทเพลง ลำนำ ล้ำเสน่ห์
แม่เคยเห่ กล่อมลูกน้อย ค่อยลิขิต
สื่อวิญญาณผ่านสายใยใช้ความคิด
แม่อุตส่าห์สู้อุทิศจิตวิญญาณ
ลูกซึมซับ บทกวี ที่แม่ให้
กลั่นหัวใจ จากอารมณ์ ผสมผสาน
ทุกหยดเลือดที่หล่อเลี้ยงเพียงตำนาน
แห่งรอยธารอักษรศาสตร์ประสาทวิชา
แม่จับมือลูกน้อย ค่อยหัดเขียน
เริ่มบทเรียน กอไก่ ได้ศึกษา
และมือเดียวมือนี้ ที่ทนมา
ทั้งเ