ปราณรวี
เหลือเพียงใจร้าวร้าวคราวรักล่ม
ดิ่งฝังจมตรงนี้ที่เคยฝัน
แตกสลายมลายไปในชั่ววัน
จึงเกินกลั้นความเหงาเศร้าฤดี
เพียงทำใจให้ยอมรับกับเจ็บปวด
ที่ไล่กวดตามไปในทุกที่
เจ้าหาญหักปักอุราล้าเต็มที
แรงที่มีเริ่มน้อยถอยลงไป
ครั้นไม่อาจเลี่ยงหลบกลบรอยช้ำ
ทนกลืนกล้ำย้ำต่อก็ไม่ไหว
เพราะคงแพ้พ่ายยับกับพิษภัย
ต้องฝืนใจกล้าแกร่งแรงต้านมี
เมื่อชาชินกลิ่นโศกโรคความเศร้า
ถึงหงอยเหงาเพียงใดมาไล่บี้
ก็ก้าวผ่านพ้นได้แต่โดยดี
ชีวิตนี้หนทางยังยาวไกล
อย่าทุกข์ท้อทรมานนานไปนัก
แค่หยุดพักสักคราจนฟ้าใส
เมื่อเหน็ดเหนื่อยเมื่อยล้าลาจากไป
ปลุกดวงใจให้ก้าวย่างอย่างทระนง
รูป: h**p://
1189
4
0
หน้าส่วนตัว
