นกตะวัน
เราทยอยกันเดินข้ามถนนไปยังโรงเรือนที่มีผู้คนนั่งกันอยู่แน่นขนัด ในขณะที่ท้องฟ้าพึ่งเริ่มสางจนแลเห็นกว้างไกลดั่งผืนผ้าใบสีชมพูที่ปูกางอยู่เหนือแมกไม้สีคล้ำรอบโรงเรือน ทุ่งกระมังเบื้องหลังยังคงลางเลือนอยู่ในสายหมอก แต่ในไม่ช้าเมื่อแสงทองสาดส่องเลาะลัดมาตามแนวป่า ท้องทุ่งสีขาวเงินยวงจึงเริ่มเปลี่ยนมาเป็นสีทองเหลืองอร่าม เราออกไปเดินชมท้องทุ่ง เมื่อเสียงร้องของ นกปรอดหัวโขน (Red-whiskered Bulbul) ดังให้ได้ยินอยู่ไม่ขาดระยะ
ท้องฟ้างามยามสางกลางภูเขียว
เด่นสีเดียวแดงชมพูดูสดใส
ทุ่งสีขาวพราวหมอกโปรยหยอกไกล
เหล่าต้นไม้มืดคล้ำดำน่ากลัว
ต้นหญ้าพลิ้วปลิวไสวลมไกวปัด
ใบไม้พลัดลมพาฝ่ามืดส
1235
5
0
หน้าส่วนตัว
