ขอโทษครับ...ผมเมา
เพราะรักเขาใช่ไหมใจจึงหวั่น
ห้องใกล้ชิดติดกันยิ่งหวั่นไหว
เฝ้าแอบมองน้องนางอย่างห่วงใย
ไม่อยากให้ใครควงด้วยห่วงเธอ
อยู่ข้างห้องแอบมองอย่างเหงาเหงา
อยากจะเข้าไปทักทายก็อายเสมอ
ได้เพียงแค่เก็บภาพมาละเมอ
เลยต้องเซ่อต้องเศร้าเมื่อเขามา
เขามารับมาส่งอนงค์น้อง
แล้วเข้าห้องไปทำอะไรหนา
ยินสำเนียงกระเส่าเจ้าขวัญตา
เหมือนดังว่ากินส้มตำพี่ช้ำใจ
อยากเจาะรูแอบดูให้รู้แจ้ง
ส้มตำแรงอย่างที่พี่คิดไหม
อยากรู้จังเจ้าซื้อมาจากที่ใด
ปีนห้องได้จะเข้าไปเพื่อถามนาง
แต่ไม่อาจทำได้ดังที่คิด
วิปริตเกินไปใจบาดหมาง
ฟังเสียงผ่านผนังที่กั้นกลาง
เจ้าเอวบางทำอะไรใจละเมอ
ต้องอดทนอดกลั้นวันใจช้