หมอกหนาคลุมฟ้ามืดมิด ข้าแนบชิดความตรมกับลมหนาว ศาลาริมน้ำไร้สิ้นกลิ่นดวงดาว จอกเหล้ายังร้าวคราวข้าตรม สายน้ำไหลแล้วไม่หวนกลับ ข้ามีเหล้าดับความขื่นขม สายลมเย็นเยือกก็เพียงลม ความสุขความรมก็เคล้ากัน หมอกหนาคลุมฟ้ามืดมิด ข้าแนบชิดตัวเจ้าแต่ในฝัน กี่ฟันลี้ที่เรานั้นห่างกัน รอยรักรอยร้าวนั้นข้าไม่ลืม
2545
4
0
หน้าส่วนตัว
