แก้วประภัสสร
แท้ที่จริงคนเราก็เท่านี้
ไม่เห็นมีจีรังเหมือนดั่งฝัน
ชอบท้าทายทะเลาะเบาะแว้งกัน
ผิดถูกนั้นโยนแพะแบะแบะไป
คนรอบข้างลุกฮือกระพือปีก
ไม่หลบหลีกยุแยงตะแคงไฉน
แล้วโลกนี้โสภาเวลาใด
คำว่ารักจริงใจแต่ใช่การ
เพราะความคิดมากมายหลากหลายแง่
หากมัวแต่โยงยาวให้ร้าวฉาน
ทั้งปนเปยุ่งเหยิงเป็นเพลิงบาน
มีกระจกรอบด้านแต่ลวงตา
สวมวิญญาณนักสู้รู้แต่ชนะ
ไม่ลดละยอมแพ้แม้วาสนา
เป็นคนไทยยังหมิ่นสิ้นศรัทธา
อย่าหวังว่าชาติอื่นจะชื่นชม
แท้ที่จริงคนเราก็เท่านี้
สรรพนามเรียกพี่มีแต่ขม
ในฐานะเรียกน้องก็หมองตรม
เหมือนโดนถ่มน้ำลาย...อายฟ้าดิน
แก้วประภัสสร
05 /03/2553
ภาพโดยแก้วประภัส