นกตะวัน
เดินมาได้สักครู่หัวหน้าพาเราเลี้ยวขวาตัดผ่านดงหญ้าเพ็กที่หนาแน่นมากไปตามทางเดินที่มองแทบไม่เห็น เราต้องเดินเรียงแถวไปตามทางเดินแคบๆที่หญ้าเพ็กสองข้างขึ้นมาชนกัน หนทางขรุขระเต็มไปด้วยก้อนหินใหญ่น้อย มีหลุมบ้างในบางช่วง และค่อยๆสูงชันขึ้นเรื่อยๆ เพราะเรากำลังเดินไปตามไหล่ เขาหินเพลิง ซึ่งมองขึ้นไปทางไหล่เขาตอนบนแลเห็นแต่ป่าเต็งรัง แต่มองลงไปในหุบเบื้องล่างแลเห็นป่าดิบแล้งสองฝั่งลำห้วยที่แน่นทึบจนมองไม่เห็นลำห้วย
สองข้างทางกลางป่าน่าหวาดเสียว
หากลดเลี้ยวเดินไถลไปไกลกว่า
หญ้าปึกแผ่นแน่นมากยากลุยท้า
อุปมาเหมือนคลื่นลื่นกระเซ็น
เห็นสันเขาเฝ้าดูอยู่ไกลห่าง
ภูเขากว้างเกินตามองฝ่าเห