นางสาวใบไม้
ก้าวไปตามตะวันฉายใต้ผืนฟ้า
เดินทางผ่านกาลเวลาอันบ่าไหล
อาจเบื้องหน้าฝ่าหุบเหวหรือเปลวไฟ
ขอบฟ้าคงไม่เกินใจจักโบยบิน
ระหว่างรอยเท้าที่ก้าวย่าง
ต้องอ้างว้างเหว่ว้าร้างลาถิ่น
กี่คราวครั้งซุกหน้าน้ำตาริน
ขอเพียงอย่าสูญสิ้นกำลังใจ
อดีตหรือปัจจุบันรอวันผ่าน
กงล้อวาระกาลดุจธารใส
ระรี่เรื่อยไม่ยั้งรั้งรอใคร
ผ่านมาแล้วผ่านไปในมายา
ทุกจารึกรอยเท้าที่ก้าวผ่าน
จะเรียงร่ำตำนานนักแสวงหา
ว่าเรียวรุ้งพรายพร่างกระจ่างตา
ดังเส้นชัยปรารถนาคว้าเดิมพัน
เราต่างมีวันเวลาแห่งชีวิต
ด้วยศักดิ์ศรีด้วยสิทธิ์แห่งนักฝัน
ด้วยเสรีอิสระใต้แสงตะวัน
สู่ปลายทางอันนิรันดร์แห่งฝันงาม