แม้นเหน็บหนาว ร้าวแสน ฤาแม้นเหมือน ความรักเลือน ลบไป จากใจเขา รักเหินห่าง เวิ้งว้าง ข้างในเรา ให้โศกเศร้า เหงาเพียง เคียงเงาตน เปรียบรักเช่น เป็นดาว อันพราวแสง ต่างไขแข่ง แรงสว่าง แตกต่างหนอ เหมือนดั่งคน แตกต่าง มากเหล่ากอ ฤาจะท้อ เพียงใคร ไม่ยินยล ไม่แน่นัก รักนั้น ใครรั้นแฝง แอบแสดง อยู่ข้างใน ใจสับสน แม้นจะเงียบ ใช่เงียบร้าง รักอับจน อาจมีคน สักคน เฝ้ายลยิน
972
2
0
หน้าส่วนตัว
