ปุถุซน
ตีสองกว่ากว่าแล้ว
ผมพยายามปิดตา
เพื่อให้หลับลง
แต่ผมกระสับกระส่าย
เปลี่ยนท่านอนกลับไปกลับมา
หลายต่อหลายรอบ
ผมก็นอนไม่หลับสักที
ความคิดต่างต่างประดังเข้ามา
ผมคิดถึงอะไรมากมาย
ผมอยากเป็นคนสิ้นคิดจัง
จะได้ไม่ต้องคิดอะไรมาก
ผมจะได้นอนหลับสบาย
ผมตั้งคำถามแก่ตัวเอง
ทำไมผมต้องมีความรักด้วย
ความรักให้อะไรแก่ผมบ้าง
ใช่
มันให้ความสุขใจแก่ผม
และยังความทุกข์ใจมาแก่ผมด้วย
แรกแรกผมมีความสุขกับมัน
แต่หลังจากวันนั้น
วันนั้นวันที่เธอบอก
ว่าเธอมีคนอื่นแล้ว
ผมแทบบ้าคลั่ง
.
นับแต่นั้นมา
ผมนอนไม่เป็นสุขเลยสักคืน
มีแต่ฝันร้ายตามมาหลอกหลอน
หวาดผวากลัวไปทั่ว
ที่เป็นเช่นนี้
เป็นเพราะผมยังร