ไม้เก็ด
แรกแรกเฝ้าเอาใจอยู่ไม่สร่าง
ไม่ยอมห่างเหินไปไกลตาเห็น
ชี้นกนั่นคือไม้ในประเด็น
ก็ว่าเป็นไม้นั่นมิผันแปร
เห็นเป็ดบอกว่าไก่ ก็ไม่ขัด
เห็นสลัดว่าซ่าหริ่ม ยิ้มใช่แน่
เห็นนกฮูก รับว่า จ้า..นกแล
ทุกสิ่งแหม ยามรัก หวานนักเชียว
นานนานเข้ารักเปลี้ย เข้าเกียร์ถอย
แค่นิดหน่อยก็พาทำตาเขียว
ชี้นกนั่นคือไม้..ไม่กลมเกลียว
ทำฉุนเฉียวตอบพลัน..นั่นคือนก
เห็นเป็ดบอกว่าไก่..ไม่..บอกปัด
เห็นสลัดว่าซ่าหริ่ม..ด่าทิ่มอก
เห็นนกฮูกว่านกแล..แหมนรก
ยามชังยกข้ออ้าง อย่างไม่แคร์
โลกความรักมักเป็นไปเช่นนี้
ยามรักมีใจรักประจักษ์แน่
ยามชังกลับติเตียนใจเปลี่ยนแปร
โธ่เอ๋ยแดคนไยไม่แน่น
1099
0
0
หน้าส่วนตัว
