(น้ำตาลหวาน)
โอ้..อกหนอตัวเราเศร้ารันทด
หายหัวหมดความสุขยุคชูเชิด
เหลือเพียงความทรงจำย้ำเตลิด
หัวใจกระเจิดกระเจิงเปิดเปิงพัง
กว่าจะรู้สึกตัวฟ้าหลัวเศร้า
ให้นั่งเหงาเคล้าน้ำตาเป็นบ้าหลัง
กว่าจะรู้สึกตัวน่ากลัวยัง-
ละล้าละลังรั้งไม่ตื่นฝืนตัวไป
เป็นบ้าใบ้มองอะไรให้นึกขำ
ตัวถลำย้ำสำนึกรู้สึกไหม
ยังไม่นึกนั่งตรึกตรองหมองหัวใจ
คนอะไรรู้สึกช้าช่างบ้าจริง
ก็ตัวฉันเป็นฉันมันบ้าบอ
มัวแต่รอความหลังพังจมยิ่ง
รู้สึกตัวแสนช้าว่าความจริง
ไม่มีวันหวนคืนดิ่งยิ่งช้ำตรม
สายน้ำใสไม่ไหลคืนย้อนกลับ
ไหลเลยไปแล้วลับไม่กลับสม
สายลมพัดเลยไปใช่กลับลม
ไยตัวฉันนั่งตรมหวังย้อนคืน
หลังฟ้าครึ้มฝนหนักขอพัก
2341
17
0
หน้าส่วนตัว
