....ทุกวันนี้ ฉันอยู่ เป็นผู้แพ้
โดนรังแก เจ็บช้ำ กับคำหลอน
หมดเยื่อใย เสน่หา และอาวรณ์
สิ้นอาทร ฉันแล้ว หรือแก้วตา
..... รักคนที่ อยู่ไกลไกล เอาใจยาก
แฟนเขามาก มองไม่รู้ ดูไม่เห็น
รักของเรา ช่างเหมือนลม พัดยามเย็น
เขาไม่เห็น หน้าเรา เขาก็ลืม
...กลอนบทนี้ขอเขียนแทนคนอื่นเพื่อ สะท้อนความรักของคนที่มีหัวใจอยู่ไกลไกล..