ก่อพงษ์ พงษพรชาญวิชช์
33. ยอพระกลิ่นมีองค์อินทร์มาเอากลับ
แม่ก็มึนเหมือนง่วงหลับเลยขวัญไถ
อึ้งทบอึ้งตอนเขาดึงเธอจากไป
แม่บ่เหลือสิ่งใดท้อใจแท้
34. ว่าโอ้โอ๋โธ่ถังอีนังหนู
ก่อนนี้สูอยู่ที่ไหนไม่แยแส
ก็อ้ายขาวนี่ใช่ไหมเอาใจแจ
คอยดูแลมาจนโตโถกรรมเวร
35. อินทร์นั้นอ้างลายพิมพ์กรรมพันธุ์
ยอพระกลิ่นเชื้อสวรรค์ควรชั้นเด่น
บ่ใช่ต่ำต้อยราวกับดินเลน
เดือนควรเพ็ญบ่ใช่คว่ำลงดำดาน
36. เออเชื้อกูมันดงมันดิบด้อย
บ่ดีเด่นพออวดถ้อยเท่าเธอท่าน
แล้วเมื่อก่อนก้อนเนื้อใดทิ้งไว้ปาน
ขยะมารหัวขนคนกับอินทร์
37. พอเสียเถิดพูดไปก็ไร้คุณ
รังแต่จะยิ่งฉุนให้คนฉิน
พ่อทะแกล้วแม่ป่วงแล้วน้ำตาริน
แม่บ