ฟา
กี่ก้าวเดินกว่าจะผ่านพ้นวันเก่า
กี่แสงเงาแต่ละวันที่ยังเหลือ
กี่แรงลมหายใจจะจุนเจือ
คงต้องทนเวลาเหลืออีกกี่วัน
อยากจะอ้างนำเอาว่าเขลาเหนื่อย
อยากจะปล่อยร่างเรื่อยร้างความฝัน
อยากหยิบเอาความคิดอื่นมาเกี่ยวพัน
ยอมจำนนต่อทางฝันที่จะไป
ใจท้อแท้ทั้งที่ไม่เคยแพ้แม้สักหน
ใจสับสนความวุ่นวนพาหวั่นไหว
ใจหนึ่งดวงแต่หลากห่วงเกี่ยวหัวใจ
ให้ทำไงเลือกอย่างไหนทางก้าวเดิน
ค่อยก้าวผ่านพ้นบันไดสู่ความฝัน
มองเห็นภาพคืนวันที่วาดไว้
แต่เรื่องราวชีวิตช่างกระไร
ฝันไหนไหนก็ไหวหายไปทุกครา
แหงนมองฟ้าว่ามองโลกคลายโศกเศร้า
ก้มลงมองดินที่เท้าใช่เปล่าค่า
มองสองมือสองเท้าเรามีมา
ว่
1949
5
0
หน้าส่วนตัว
