แก้วประภัสสร
สวนรถไฟฉึกฉัก... น่ารักมาก
มีหลายหลากพันธ์ไม้...ให้รื่นร่ม
ดอกบัวใหญ่ปลูกในสระ..ให้ชื่นชม
สีขาวอมชมพู...ดูสุขตา
ฉันไปเช่าจักรยาน..มาปั่นเล่น
ขี่ไม่เป็นโอ้ตัวเรา...เศร้าหนักหนา
เด็กสิบขวบ..ขาวอวบ..ผ่านหน้ามา
โถพี่ขา..ขี่ไม่เป็น..น่าเห็นใจ
มามามะ..ซ้อนท้ายน้อง..ไม่ต้องปั่น
จอดไว้นั่น..แล้วไปกันที่หญ้าใหญ่
ปูเสื่อลง..ปลงส้มตำ..หม่ำทันใด
กลิ่นถูกใจ..ใส่ปลาร้า..หน้าผื่นคัน
คนอีสานแท้แท้...แพ้ปลาร้า
โอ้อนาถ..วาสนา..ชะตาฉัน
เขาหาว่า..ฉันเป็นวัว..ลืมตัวกัน
แต่ตัวฉัน..นั้นรู้ดี..ไม่มีเป็น
เข้ากรุงเทพหมั่นเรียน..เพียรศึกษา
ได้ปริญญา..หลายใบ..ให้พ่อเห็น
สู้อ