พิมญดา
ปล่อยฉันเป็นแฟนเก็บเจ็บเสมอ
น้ำตาเอ่อเจ็บมากยามเหินห่าง
อย่าบอกใครว่าเราสองเดินร่วมทาง
ไม่ต้องอ้างว่าแฟนเขาเราเจ็บเกิน
สิทธิ์ของฉันแค่แฟนเก็บเจ็บต้องทน
อย่าสับสนไม่ใช่แฟนแทนขัดเขิน
ฐานะจริงเป็นแฟนน้อยคอยประเมิน
เขาไม่เชิญยกย่องออกสังคม
หากมีใครหัวใจว่างเดินเข้ามา
คบออกหน้าออกตาพาสุขสม
เธอจะปล่อยฉันไหมไปชื่นชม
หวังใจห่มบางใครหายร้าวราน
เป็นแฟนเก็บอยู่อย่างเจ็บด้วยใจเหงา
มีหน้าที่เป็นแค่เงาเขาแวะผ่าน
ไม่ใช่แฟนแทนไม่ได้ทรมาน
ยิ่งกว่าการประหารผลาญหัวใจ
เป็นได้แค่แฟนน้อยคอยแอบอิง
ฉันไม่ใช่ตัวจริงเธอผลักใส
จะมีค่ายามเธอเหงาอยู่เรื่อยไป
หรือจะขังฉํนไว้เก็บ..เจ็บจนตาย