อุษยะ ในมนุษย์ สุดประเสริฐ จรุงเลิศ เลอค่า ว่าจิตเห็น มนคือใจ ใฝ่พบธรรม ใคร่บำเพ็ญ หลอมรวมเป็น เช่น มนุษย์ ดุจยินยล เรียก มนุษย์ เพราะผุดผ่อง ต้องดวงจิต กลับเหลิงสิทธิ์ ด้วยจิตยล จนสับสน ระเริงวาย ในสายธาร ณ วารวน เรียกว่า คน เพราะปนปะ ระคนเริง