เมื่อเธอบอกเจอะคนที่ใช่
.
ฉันขอไกลไม่ขัดขวางพร้อมห่างเหิน
ยินดีด้วยที่มีคนเคียงข้างเดิน
ร่วมเผชิญปัญหาและฝ่าฟัน
มีถ้อยคำอำลาก่อนลาจาก
คือขอฝากคมคำถ้อยร้อยผูกขวัญ
จงถนอมออมรักภักดิ์ซึ่งกัน
อย่าไหวหวั่นหวาดระแวงแคลงไมตรี
ลงเรือน้อยค่อยพายวาดเติมปรารถนา
ใส่ศรัทธาด้วยใจไม่หน่ายหนี
พร้อมอภัยใจกรุณาและปรานี
มั่นคงที่ซื่อสัตย์กันจนวันตาย
ไม่มีความหวงหึงหรือขึ้งโกรธ
ไม่มีโทษทัณฑ์ใดไปปักป้าย
เถอะเธอจงทำใจให้สบาย
ยิ้มสุดท้าย ณ วันนี้คือดีใจ.