ศิลป์กีรติ ว่าโร๊ะ
ฉันต้องการความเงียบสงบ เพื่อได้พบและทำความเข้าใจกับตัวเอง
พกพาความเครียดปัญหาคร่ำเคร่ง เพื่อมาละเลงให้หายไปตามสายลม
ฉันเลยออกเดินทางไปที่ไหนสักแห่ง จนเจอแหล่งน้ำ บึงเงียบสงบ
นั่งลงตรงริมบึงและก้มมองผิวน้ำสงบนิ่ง ได้พบความจริงบางสิ่งบางอย่าง
เป็นภาพสะท้อนบนผิวน้ำก็คือฉัน เป็นเงาของฉันปรากฏบนผิวน้ำ
เห็นหน้าตาของคนไม่เคยรู้จักแปลกหน้า บางครั้งก็ชินตาตั้งแต่ไหนแต่ไร
เมื่อใดเจอปัญหา ทุกข์โศรกเจ็บปวด ร้าวรวดบาดแผลเศร้าเสียใจ
ท้อแท้ ท้อถอยหมดอาลัยตายอยาก จนร้องไห้เกลือกกลิ้งบนพื้นดิน
มีคนเดียวเท่านั้นสามารถจะช่วยได้ ไม่ใช่เทวดาองค์ไหนช่วยเรา
คือตัวเองที่คอยก