หน้าส่วนตัว
สายลมเอื่อยเฉือยชาหญ้าคาพลิ้ว
พัดไม้ปลิวปลิดใบให้หวาดไหว
อยากให้วาโยพัดสลัดใจ
ปลิดชีวิตข้าไปให้พ้นทาง
อยากให้สายน้ำไหลใสเย็นฉ่ำ
โถมกระหน่ำตลอดทั่วทั้งหัวหาง
ล้างให้หมดเสียสิ้นจิตปล่อยวาง
ชำระร่างลอยนิ่งทิ้งวิญญาณ
ขอเปลวไฟให้สุมรุมกระหน่ำ
เผาความช้ำชีพม้วยด้วยเพลิงผลาญ
ให้ลืมความร้อนรุ่มที่รอนราน
ตามรังควาญในโลกแห่งความจริง
ขอผืนดินถิ่นแม่ให้ช่วยส่ง
นำร่างตรงลงพิภพสงบนิ่ง
นอนสงัดสิ้นใจไม่ไหวติง
จักได้ทิ้งความทุกข์ตลอ
1154
11
0
