ภัทราภา
ทั้งสองตามืดบอดดำสนิท
โลกมืดมิดจิตหดหู่รู้ไฉน
อยู่โดดเดียวเดียวดายไม่มีใคร
ลูกหลานไม่ดูแลเพราะแม่จน
แม่ไม่มีสินทรัพย์ที่จะให้
แม่ไม่ใช่เศรษฐีรวยเหลือล้น
แม่เป็นเพียงชาวนาคนจนจน
ลูกทุกคนจึงไม่แลแต่แม่คอย
แม่ไม่หวังที่จะอยู่อย่างเศรษฐี
แค่ขอมีลูกสักคนให้อาศัย
แม่ไม่หวังจะอยู่บ้านสิวิไร
แค่ขอให้ลูกสักคนทนเลี้ยงดู
แต่ตอนนี้ไม่มีแม้ป้องลมเป่า
พายุเข้าฝนสาดมาไม่อาจหนี
ตามืดบอดเงินติดตัวก็ไม่มี
ทุกวันนี้อยู่อย่างไรใครเห็นกัน
ลูกบอกว่าไปหางานที่กรุงเทพ
อยู่สุขเสพแสงสีที่ไฉน
ลืมกลับมาหาแม่แก้วขวัญใจ
ไม่มีเงินไม่เป็นไรให้กลับมา
จนบัดนี้หญิงชราคนแก่แก่
นั่งชะแง้คอยลูกกลับมา