ร้อยฝัน
เปาะแปะ เปาะแปะ เปาะแปะ
เสียงฝนหยดแหมะบนผิวดิน
หรีดหริ่งเรไรมิได้ยิน
สิ้นเสียงสำเนียงแห่งไพร
มีเพียงเสียงม่านหมอกฝน
ดั่งคนระกำร่ำไห้
ขับกล่อมในคืนไร้ไฟ
เหน็บหนาวเพียงใดใจทน
มีเหล้าก้นขวดแบ่งริน
ดื่มกินท่ามกลางสายฝน
จอกเดียวส่งจอกเวียนวน
หลังชนกอดอกอุ่นไอ
นอนเรียงเหมือนกับปลาทู
คุดคู้ตัวติดชิดใกล้
ช่วยเหลือเจือจุนอุ่นไอ
อุ่นใจอุ่นไอในค่ำคืน
ตอนเช้ากระเผกเขยกเดิน
ขัดเขินก้าวย่ำซ้ำลื่น
พยุงตัวยังยากอยากยืน
ทนฝืนเดินต่อไปให้ทัน
เพื่อนต่อเปลไม้ให้นั่ง
ประทังยามจับไข้สั่น
น้ำ ยา ข้าวปลาแบ่งปัน
มีกันและกันตลอดทาง
2210
7
0
หน้าส่วนตัว
