หน้าส่วนตัว
กาลครั้งหนึ้งที่ปลายฝัน เล่าเรื่องราวบรรยายสุดดวงจัน
ครั้งหนึ่งนั้นกล่าววั้ยว่า ก่อนมืดค่ำเดือนอ้ายที่วันเพ็ญ
อาจจะเกิดอาเพศที่ขับขาน ไม่สำราญบานหทัยอีกแน่วแน่
เพราะครั้นนั้นหัวใจได้หลบหาย ไม่มีเสาหลักที่ตรงกลางจางหายไป
หาที่ว่างตรงหลางระหว่างลม เผื่อตรงกลางเอาไว้ว่างคอย
จะข้ามลอยผิดพริ้วไปตามลม ปมตรงกลางที่ซอกใจยังถวิล
หาคนแก้ผมอันสุดชะอมไว้ตรงนี้ น้ำตาล่วงโรยริลริลระณี
สุดกลอนนีจะหาไม่กลอนเทอเอย
3
0
0
