ครูใหญ่โรงเรียนเล็ก
ก่อรูปเข้มเต็มร่างอย่างมีหวัง
แรงพลังครั้งนั้นดันให้ถึง
ยั้งไม่หยุด..ฉุดไม่อยู่..กูจะดึง
หวังวันหนึ่งมือคว้าฟ้าและดาว
จึงไม่ฟังซุ่มเสียงคนเคียงข้าง
กี่เส้นทางก็ไม่เดินจะเหินหาว
พุ่งทะยานหาญกล้าโน่นฟ้าพราว
จะมัวก้าวย่างย่ำอยู่ทำไม
จะหยุดยั้งรั้งรอต่ออีกหรือ
สองฝ่ามือจะกรำกร้านสักปานไหน
ติดปีกฝันทุกขั้วของหัวใจ
สู่เส้นชัยวันทองของชีวิต
พึงรับรู้รสหวานการเสพฝัน
ไว้เผื่อวันทุกข์ระทมขมสนิท
พึงรับรู้รสโอชาก่อนยาพิษ
หมู่มวลมิตรอาจซ่อนเร้นเป็นศัตรู
ไม่มีสิ่งจีรังดังเราคาด
เคยผงาดอย่างที่เห็นและเป็นอยู่
เคยเป็นดาวเด่นดวงอาจร่วงพรู
เคยเยี่ยมยุทธสุดกู่สู่สามัญ
จึงเหลือเพียงค
1596
12
0
หน้าส่วนตัว
