ไอติมรสต้มยำ
เมื่อถึงวันนี้วันที่ฉันต้องลาไกล
ต้องกลับไปสู่ถิ่นฐานบ้านที่เกิดมา
ขอร้องเพื่อนพ้องอย่าทำให้มีน้ำตา
เพราะว่าฉันไปเพื่อสิ่งที่ดีของชิวิต
คงไม่ได้แต่งกลอนไพเราะให้อ่าน
คงไม่ได้ทำงานที่สบายในออฟฟิต
คงไม่ได้เห็นหรือต้องทนกับรถติด
คงไม่ได้คิดปวดหัวเรื่องเงินทอง
แต่ใจจริงฉันไม่อยากจะไปหรอกนะ
แต่เพราะว่าครอบครัวนั้นร้องขอ
อยู่กรุงเทพฯเงินเดือนไม่เคยพอ
ต้องหน้างอขอยืมใครต่อใคร
กลับไปบ้านเพราะพ่อแม่ยังรออยู่
หมดแรงสู้ยังคงมีคนคอยปลอบขวัญ
เผื่อที่บ้านจะมีอะไรดีกว่าปัจจุบัน
เพราะอย่างน้อยฉันก็ยังมีคนที่รักฉันจริง
จะกลับไปอยู่บ้านเกิด เพราะเกิดสำนึกรักขึ้นมาเมื่อไม่นาน
แต่ก็ไม่รู้
1201
2
0
หน้าส่วนตัว
