มารแมงมุม
ร้อนลมแล้งพัดอ้าวคราวคิมหันต์
คืนและวันก็ร้อนหนักหักไม่หาย
ร้อนเอยร้อนร้อนแล้งแห่งเรือนกาย
เกินบรรยายอณูร้อนใจรอนแรง
ลมไม่พัดโบกโบยให้โชยชื่น
ฟ้าไม่ชื้นชอุ่มฝนหม่นสิ้นแสง
ยามทิวันแสงสุรีย์สาดสีแดง
ราตรีแล้งจันทร์แดงเดือดดังเลือดทา
ร้อนผิว์ว่าเพียงกายหมายวิโยค
ที่เพิ่มโศกร้อนเร่าเฝ้าห่วงหา
คือร้อนใจแอบแฝงแต่งกายา
เมื่อรักมาเยี่ยมเยือนถึงเรือนใจ
รักมาในคราร้อนนอนไม่หลับ
ทุรนนับหนึ่งถึงสิบวิบวับไหว
เสน่หาร้อนแรงแฝงความใน
ก่อนมอดไหม้ไฟรักสุมมารุมทรวง
ร้อนอย่างนี้หลบไปที่ไหนเล่า
จะโศกเศร้าเผาไหม้ไห้ห่วงหวง
รักมาผลิแตกช่อละออพวง
ก็หนักหน่วงร้อนใจในกายเรา
ที่ร้อนรักร้อ