หน้าส่วนตัว
วสันตดิลกฉันท์ ๑๔
แสงแรกอรุณรุจิระเรื่อ จรเจือขจ่างพรม
ซอนเร้าสรีระอภิรมย์ และลุล่วง ณ ห้วงใจ
พื้นทรายผสานรถยรอย ดุจะคอยประทับไร
สายลมประโลมหทยไล้ กลปราณผสานเธอ
ตรึงตราคณาอุระสนอง ก็คะนองละอองเจอ
มวลม่านละมุนกมลเผลอ อณุซ่อนซิอ่อนโยน
พรายพลิ้วระลิวดุริยะคลื่น และคละครืนพะพราวโพลน
ดลใจประเจิดกลกระโจน และก็จองประคองจาร
เงาเผยก็พร่า นยนพบ ดุจะหลบละเลือนลาน
กลับชัดและชอนลุวิญญาณ ตละรอยมิรานเลือน
.....เส้นทางที่ย่างก้าวมาไกลแสนไกล
ด้วยสายลมแห่งเธอ
ได้ผสานเป็นส่วนหน
1143
13
0
