ถ้าฉันเดินจากไป... เธอคงไม่เศร้าเท่าไหร่..ถ้าไม่มีฉัน แล้วฉันหล่ะ...จะเป็นอย่างไรกัน ไม่อยากคิดอย่างนั้น..ไม่อยากให้มันเกิดขึ้นจริง ๆ มีแต่เพียงเสียงสะอื้นอยู่ในอก... น้ำตาตกอยู่ข้างใน...ใจถูกทิ้ง ทำอะไร..ไม่ได้เลยจริง ๆ ได้แต่นิ่งได้แต่รอ...เพื่อขอเวลา แบ่งเวลามาหากันบ้าง... เพื่อลบความอ้างว้าง..ในใจที่โหยหา หรือต้องให้ฉันอ้อนวอน...เผื่อเธอจะกลับมา แล้วฉันจะได้หยุดร้องไห้เสียน้ำตา...ซะที