วิจิตรวาทะลักษณ์
เสียงตุบตับสดับดังดั่งคีตศิลป์
บนแผ่นดินผืนแผ่นแดนอิสาน
เมื่อคราครั้งเกี่ยวเก็บข้าวขึ้นเหล่าลาน
ศิลป์อิสานจึงเริ่มร่ายลงลายมนต์
ลมเหมันต์ผันผ่านลานรวงข้าว
สะนูว่าวดังแสดงทุกแห่งหน
ระคนเคียงเสียงตีข้าวของเหล่าชน
ล่วงลมบนระคนคู่สู่ท้องนา
เศษฟางข้าวที่เรียงลานหลังการฟาด
ถูกเก็บกวาดลงเรียงชั้นกั้นเป็นฝา
ไม้ไผ่มัดรัดเศษฟางกางหลังคา
เอาพื้นหญ้าต่างกระเบื้องเป็นเมืองนอน
พ่อตีข้าวในเหล่าลานเป็นงานหลัก
แม่เก็บผักหาปูหอยคอยพร่ำสอน
ลูกเล่นว่าวละลู่ลมพรางล้มนอน
ดึกพักผ่อนก็เข้ากล่อมกระท่อมฟาง
มีเสียงว่าวธนูลมพรมพัดกล่อม
มีแสงย่อมปลุกนิทรายามฟ้าสาง