ผู้หญิงธรรมดา
เห็นเธอกับเขาหยอกเย้า..เศร้าใจนัก
ก็คนรักเค้าล้อกัน..มันธรรมดา
ฉันเป็นใคร..ทำไมต้องเสียน้ำตา
เจ็บทุกครา..เวลาเค้าใกล้กัน
ทั้งที่ฉันก็มีคนห่วงใย
คอยใส่ใจอยู่ทุกคืนวัน
แต่ปล่อยให้ตัวเองต้องไหวหวั่น
กับความผูกพันที่ไม่แน่นอน
เพียงอยากให้เธอคนดี
ได้มีความสุขอย่างถาวร
ไม่ต้องเจ็บปวดเหมือนก่อน
ก็ตอนที่เขา..บอกลา
เวลานับปีที่คุ้นเคย
มีแต่ความเฉยเมยที่ได้มา
เธอไม่เคยเห็นฉันในสายตา
ไม่เคยเห็นค่า..ว่าหวังดี
เธอมองหาคนมาเข้าใจ
ซึ่งคิดว่ามากกว่าที่ฉันมี
ก็ไม่เป็นไรหรอกคนดี
ขอให้สิ่งที่หวังเป็นดั่งใจ
หากวันใดเขาไม่ดีอย่างที่คิด
ความเป็นมิตรจะคงอยู่ไม่ห่างหาย
หากวันใ