เวทยา
ทรวงซาบซ่าน...
เวลาวารผ่านแล้วกลับแคล้วหาย
เวลาสุขสุขสันต์จนวันวาย
เวลาคลายคลายสิ้นทั้งยินดี
เมื่อกาลจรก่อนเก่าเข้ากาลใหม่
จากคราวใดเคยชมทุกสมศรี
ห้วงอดีตผ่านมาทุกนาที
ยังคงที่เปรียบเหมือนไม่เลือนลาง
ณ.บัดนี้ใจจำยังพร่ำเพ้อ
หมายละเมอกำจัดที่ขัดขวาง
หวังดำเนินเดินสับกลับหนทาง
สู่กึ่งกลางสิ่งสรรพประทับใจ
จนวันนี้ไม่เป็นดั่งเช่นฝัน
ฝันที่มันขานต่อพอสดใส
ฝันจะย้อนทอนท้าเวลาไป
ยากทางใดจะพาคืนหามัน
เวลาเอยเย้ยกาลผ่านมาแล้ว
จะจับแจวแนวทางคงพลางหยัน
จมกับสิ่งมิ่งหมายปลายชีวัน
เผื่อหวังมันคืนกลับประทับใจ...