น้ำตาหยดสุดท้ายวันจากลา
ไม่ได้รินไหล เพื่อให้เธอคืนมา ที่ตรงนี้
ไม่ได้ต้องการความเวทนา แต่ที่ร้องเพราะเจ็บล้าเต็มที
ไม่อาจห้ามความรู้สึกที่มี ไม่อาจกั้นน้ำตาหยดนี้ไว้ภายใน
มือที่ดึงแขนเธอไว้ไม่ยอมปล่อย
เพราะความเจ็บปวดมันมีไม่น้อย เธอรู้ไหม
คุกเข่า ฟูมฟายทั้งที่รู้ว่าสุดท้ายเธอต้องไป
ลงทุนกดศักดิ์ศรี ไว้ก้นใจ .. เผื่อบางคนจะสำนึกได้.. ว่าใจดำ