เจ้าบานเบ่ง..เปล่งแดง..ดังแสงชาด งามประหลาด..ดวงดาหลา..วันฟ้าใส ขลิบขอบขาว..พราวเด่น..เห็นแต่ไกล ทั้งก้านใบ....ผ่องพิสุทธ์..สะดุดตา เปรียบประดุจ...กุลสตรี..ที่ทรงศักดิ์ รู้ตระหนัก...รักความดี...อย่างมีค่า ถนอมนวล...สงวนนาง..ช่างตรึงตรา ใครจะคร่า...ซึ่งศักดิ์ศรี...ไม่มีเลย รักเจ้าดวง...ดาหลา...กว่าฟ้ากว้าง รักนวลปราง...อ่อนอุ่น...หนุนเขนย รักรอยยิ้ม....อิ่มเย็น..เหมือนเช่นเคย ขอชิดเชย...ชื่นดาหลา...กว่าวันตาย.
2229
7
0
หน้าส่วนตัว
