คนลานเทวา
.
แต่ละภาพ แต่ละภาพ ให้ทราบรู้
กี่ตาดูก็ดูว่า น้ำตาไหล
แต่ละบ้านแต่ละเรือน สะเทือนใจ
เขาจะอยู่กันอย่างไร หนอยามนี้
เมื่อทุกสิ่งทิ้งเห็นไว้เป็นซาก
หมื่นศพเศร้าเล่าฝาก ไปทุกที่
ความอาดูรหม่นร้าว ท่ามข่าวมี
โอ้ ธรรมชาติไม่ปรานี มนุษย์แล้ว
แต่ละภาพ แต่ละภาพ อันทราบรู้
ให้หมองหม่นทุกอณู ที่ผ่านแผ่ว
ภาพโหดร้ายกลืนกิน สิ้นหนอแนว
โลกมิอาจคลาดแคล้ว หายนะ
เหมือนภาพหนึ่งไม่นาน ที่บ้านฉัน
ความรู้สึกเดียวกันทุกขณะ
หลังแรงคลื่นหื่นโหมถาโถมชะ
กวาดทุกสิ่งราบละ จากเราไป
จึงแต่ละภาพ แต่ละภาพ กำซาบเศร้า
ความสูญเสียบอกเล่า เราเห็นไหม