เฝ้าแต่มองดวงจันทร์ในวันเหงา เมื่อไหร่เขาคนดีจะมาหา เฝ้านับดาวบนฟ้าด้วยศรัทธา ด้วยเชื่อว่ารักข้าจะคืนใจ เหลือเวลาสองวันที่เหน็บหนาว ต้องนับดาวเปล่าเปลี่ยวแต่สดใส ด้วยการรอคอยรักจักสิ้นไป ด้วยคนดีของใจได้กลับมา คืนสู่อ้อมดวงมาลย์ที่รานร้าว ยามหมู่ดาวห่างไปไม่ผวา ด้วยรักนี้ที่รอแต่นานมา ทำให้ฉันรู้ค่าของการคอย