เปลวเพลิง
ฤาผืนแผ่นดินนั้นจะสั่นไหว
เพียงเพราะลมปากใครที่ไหนนั่น
ถ้าเรารักจริงแท้แน่นิรันดร์
ไม่มีวันหรอกที่มีห่างไกล
ฤาว่าผืนน้ำนั้นจักแห้งเหือด
มีรอยเลือดรอยน้ำตาโถมบ่าไหล
มาชะล้างรักสกาวของเราไป
เหลือแต่ความหมองไหม้ในดวงตา
ฤาว่าผืนฟ้านี้ไร้ที่รัก
เจ้าจึงผลักไสส่งลงใต้หล้า
หรือไม่รักข้าแล้วแก้วชีวา
จึงตัดสร้อยเสน่หาข้าเช่นนี้
เมื่อเรายิ่งห่างเหินเมินหน้ากัน
รักเรานั้นก็ยิ่งออกวิ่งหนี
เมื่อใกล้กันแต่ไม่เคยเอ่ยวจี
ก็เหมือนมีกำแพงกั้นเรานั้นไกล
หันหน้ามาพูดกันสักครั้งเถิด
เรื่องที่เกิดหากเพราะว่าข้าหวั่นไหว
ทำให้เจ้าปวดร้าวเศร้าดวงใจ
ข้าขอโทษเจ้าโปรดให้อภัยกัน
เห็นแก่รักเราเ
2487
3
0
หน้าส่วนตัว
