พยับแดด เต้นยิกยิก ยามเที่ยง แดดที่แผดเปรี้ยง ระอุอ้าว เมฆเร้น เห็นบ้างคืนแซมดาว กับก่อนรุ่ง แห่งคืนหนาวบ้างเท่านั้น ลูกหลานกลับกรุงเทพฯแล้ว ไปพร้อมกับวี่แววความใฝ่ฝัน กรูไปหาเงินหากินกัน พวกเขาหวังมีวัน มีกิน ก็ราวไก่ คุ้ยเขี่ยข้าวเรี่ยหก เหงื่อกายย้อยตก บ่สุดสิ้น ชีวิตเอย ชีวิตติดดิน บ่ไปจากถิ่น กินอันใด ไปเถิด สงกรานต์หน้ากลับมาบ้าน มีเงินมีงานหน้าบานใส ชนบทถนนแดงแล้งเกินไป ฝนเลือกตกแต่เมืองใหญ่เป็นหย่อมยัน ฯ
966
12
0
หน้าส่วนตัว
