เรียน ศิลป์แลศาสตร์ล้วน หลากหลาย ผูก จิตมั่นแม้มลาย มอดม้วย ลืม รักจักขวนขวาย ในศาสตร์ ศิลป์ใด แก้ ทุกข์จึ่งสุขด้วย ชีพม้วยไม่คณนา รัก รับขับขานก้อง ผองหทัย แท้ รักอยู่ภายใน แจ่มแจ้ง แพ้ พ่ายก็เพียงภัย เพลา กาล ไฉนจึ่งกลั่นแกล้ง แสร้งซ้ำย่ำกมล ฯ มัวแต่เรียนจนลืมรัก พอเจอรักก็ต้องห่างกันหลายปี พระเจ้าจ๊อด..