วันแรกที่เจ้าก้าวเข้ามา
ใจแกร่งกล้ายิ้มสู้มิรู้ถอย
ใจตั้งมั่นถึงวันที่รอคอย
ใจดวงน้อยมุ่งสู่ฝัน..วันปริญญา
เจ้าร่ำเรียนตามตำราที่ว่าไว้
บางครั้งใจเจ้าท้อถอยไม่หรรษา
บางครั้งเพื่อนพาไปสรวญเสร่วมเฮฮา
บางครั้งเจ้าระอา..กับตำราที่มากมาย
เตือนใจเจ้าถึงวันที่เข้ามาครั้งแรก
ไม่น่าแปลกที่เจ้าลืมวันสมหมาย
เตือนใจเจ้ายกเหตุผลมามากมาย
เจ้ายิ้มพราย..ขอฮึดสู้ดูอีกที
ตั้งใจเรียนอีกครั้งตั้งใจมั่น
นึกถึงวันสดใสใจสดศรี
และแล้ววันนั้นก็มาหาในชีวี
คือวันนี้...ที่เจ้าเฝ้ารอคอย....วันรับปริญญา......