แก้วประภัสสร
สุขบ้างทุกข์บ้างช่างมันเถิด
มองสิ่งที่เกิดเป็นธรรมดา
มีร้อนมีหนาวมีเหนื่อยล้า
มีพบมีลามาทุกคน
สบายบ้างลำบากบ้างช่างมันเถิด
อย่าเผลอเตลิดจนสับสน
คนอื่นกินเกลือว่าเหลือทน
เขายังไม่บ่นเลยสักคำ
รักบ้างชังบ้างช่างมันเถิด
แตกดับกำเหนิดมองขำขำ
ยังมีหลายสิ่งที่ควรทำ
ใช่นั่งระำกำเพราะเลิกลา
ขยันบ้างคร้านบ้างช่างมันเถิด
ทุกอย่างที่เกิดเพราะอ่อนล้า
ยิ่งฝืนไม่พักยิ่งหนักอุีรา
ลองหลับสักคราตื่นมาจะดี
กล่าวมาใช่บอกให้ปล่อยวาง
เป็นเพียงตัวอย่างระหว่างวิถี
จะทุกข์จะโศกบนโลกนี้
กี่สมัยกี่ปีก็มีมา
เป็นเหมือนคู่ปรับสลับเปลี่ยน
คอยจะวนเวียนเข้ามาหา
เริ่มเด็กหนุ่มสาวคราวชรา
จนก